شهبد نوری
سردبیر
در هفتههای اخیر، جامعه ایرانی خارج از کشور، بهویژه در ایالات متحده آمریکا، شاهد اتفاقاتی نگرانکننده و بیسابقه بوده است. پس از درگیریهای خونین و ۱۲ روزه بین ایران و اسرائیل و تهدیدهای آشکار مقامات جمهوری اسلامی مبنی بر فعالسازی سلولهای خفته در خاک آمریکا، نهادهای امنیتی و مهاجرتی ایالات متحده وارد عمل شدند
نتیجهی این اقدامات، یورش مأموران مهاجرت و امنیت داخلی به تعدادی از منازل، مراکز ایرانی، و اجتماعات کوچکتر در شهرهایی مانند لسآنجلس، هیوستون، دالاس، آتلانتا و حتی نیویورک بود. در جریان این عملیات، تعداد زیادی از ایرانیان بازداشت شدند. در بین آنان، برخی متأسفانه سابقهی جنایی جدی و یا وابستگیهای مستند به نهادهای اطلاعاتی و امنیتی جمهوری اسلامی داشتند. اما در میان بازداشتشدگان، چهرههای دیگری نیز دیده میشدند — پناهجویانی که تنها جرمشان “فرار از رژیمی سرکوبگر” و جستجوی زندگی آزاد در کشوری امن بوده است
این وضعیت، ما را با دو حقیقت تلخ مواجه میکند
۱. جمهوری اسلامی، برخلاف تصور برخی، تنها در ایران محدود نشده. دستهای پنهان و آشکار این رژیم در نقاط مختلف دنیا، بهخصوص در کشورهایی مثل آمریکا و کانادا، در حال فعالیت هستند. هدف آنها مشخص است: ایجاد ناامنی، جاسوسی، تفرقه و سرکوب صداهای مخالف، حتی در تبعید
۲. جامعهی پناهجویان و ایرانیان مقیم آمریکا، که عمدتاً با رنج و هزینهی بسیار از کشور گریختهاند، اکنون در خطر است. وجود مأموران و مهرههای نفوذی جمهوری اسلامی در میان ما، نهتنها امنیت جامعه ایرانی را تهدید میکند، بلکه بهانهای بهدست نهادهای امنیتی میدهد تا فشار را بر همهی ایرانیان – حتی بیگناهترین افراد – افزایش دهند
زمان هشیاری و اتحاد است، نه سکوت و انفعال
ما ایرانیان خارج از کشور، سالهاست با امید به آزادی، حقوق بشر، و عدالت، دل از وطن بریدهایم. اما اکنون وقت آن رسیده که از خود بپرسیم: آیا با سکوت در برابر نفوذ عوامل جمهوری اسلامی، به همان ارزشهایی که برایشان مبارزه کردهایم، خیانت نمیکنیم؟
شاید در محل کارتان، در همسایگیتان یا حتی در نشستهای فرهنگی و اجتماعی، افرادی را دیده باشید که با پوشش روشنفکری، فعالیت رسانهای یا مذهبی، در حال ترویج گفتمان جمهوری اسلامیاند. شاید کسانی را بشناسید که بدون سابقه پناهجویی، بدون ترس از بازگشت به ایران، آزادانه رفتوآمد میکنند، اما ادعای پناهندگی دارند
این افراد، ممکن است نهتنها برای جامعه ایرانی، بلکه برای تمام ساکنان آمریکا خطرناک باشند. حضور آنها میتواند منجر به نفوذ اطلاعاتی، تضعیف حرکتهای آزادیخواهانه، و حتی ایجاد عملیات خرابکارانه شود
چه باید کرد؟
در چنین شرایطی، چند اقدام کلیدی میتواند از تکرار فجایع احتمالی جلوگیری کند
هشیار باشیم – اعتماد بیجا نکنیم و از کنار رفتارهای مشکوک بیتفاوت عبور نکنیم
گزارش بدهیم – اگر نسبت به فرد یا گروهی مشکوک هستید، با احترام و مستندات، موضوع را با مقامات رسمی (FBI، DHS، ICE) در میان بگذارید
از پناهجویان واقعی حمایت کنیم – کسانی که واقعاً از ترس جان و آزادیشان به این کشور آمدهاند، نباید قربانی بازیهای سیاسی و بیعدالتی شوند. ما باید صدای آنها باشیم
از رسانههای مستقل و مردمی حمایت کنیم – رسانههایی که بهدور از نفوذ رژیم، صدای مردم ایران و پناهجویان واقعی هستند، نقش حیاتی در آگاهیبخشی دارند
با هم حرف بزنیم – گفتگو و تبادل اطلاعات میان ایرانیان خارج از کشور، مهمترین سپر در برابر نفوذ است
جمعبندی
امروز، خطری پنهان اما واقعی جامعهی ما را تهدید میکند. خطر از بین رفتن اعتماد عمومی، خطر افزایش نگاه امنیتی به همهی ایرانیان، و خطر بهحاشیه رفتن تلاشهای سالها تبعید و مهاجرت
اگر امروز نایستیم و نگویم: “نه، اینجا جای مزدوران جمهوری اسلامی نیست”، فردا خیلی دیر خواهد بود
این سرمقاله نه برای ترساندن، بلکه برای بیدار کردن است. بیداری از روی آگاهی، نه بر پایه نفرت. ما دشمن ملت ایران نیستیم. ما دشمن آن سیستم سرکوبگری هستیم که هزاران جوان را در ایران کشته، میلیونها خانواده را آواره، و حتی در تبعید نیز به تعقیب ما ادامه میدهد
در پایان، از شما هممیهن عزیز دعوت میکنیم که با شجاعت و آگاهی، کنار یکدیگر بایستیم. این خانهی دوم ماست، و ما وظیفه داریم از آن محافظت کنیم