خوانندگان عزیز و همراهان همیشگی هفتهنامه تهران،
در هفتههای گذشته از شما خواستیم با ما تماس بگیرید و بگویید چه مطالبی را بیشتر دوست دارید در مجله ببینید، چه صفحاتی برایتان جذابتر است و چه تغییراتی میتواند تهران را به مجلهای بهتر و خواندنیتر تبدیل کند.
خوشبختانه تعداد زیادی از شما پاسخ دادید، پیشنهاد دادید، انتقاد کردید و حتی گاهی با اصرار خواستید بعضی صفحات بیشتر یا کمتر شوند.
ما هم گوش کردیم.
مجلهای که امروز در دست دارید، تا حد زیادی نتیجه همان نظرات و درخواستهای شماست.
اما همین ارتباط نزدیک، مسئله جالب دیگری نیز برای ما ایجاد کرده که لازم دیدم درباره آن چند کلمهای با شما صحبت کنم.
بیشترین تعداد خوانندگان و مشترکان تهران در کالیفرنیا هستند. در کنار مشترکان، مجله در مراکز و مکانهای مختلف نیز توزیع میشود. بعضی از این مراکز هر هفته مجله دریافت میکنند و بعضی به دلایل مختلف یک هفته در میان. در نتیجه گاهی خوانندهای شمارهای را از دست میدهد و هفته بعد با ما تماس میگیرد و میگوید: «آن مطلب را دوباره چاپ کنید» یا «آن جدول خیلی خوب بود، ما آن شماره را نگرفتیم.»
ما هم تا جایی که امکان داشته، این درخواستها را انجام دادهایم.
بنابراین اگر گاهی میبینید جدولی در دو صفحه مختلف یک شماره، یا دوباره در شمارهای دیگر چاپ شده، تعجب نکنید!
حتی چند بار با درخواستهای خانوادگی جالبی روبهرو شدهایم؛ یکی از زن و شوهرها جدول را حل کرده و دیگری ناراحت شده که چرا فرصت حل کردن آن را از دست داده است و از ما خواستهاند همان جدول را دوباره چاپ کنیم!
ما هم تا جایی که بتوانیم، سعی میکنیم همه را خوشحال نگه داریم؛ هرچند ظاهراً گاهی مسئول صلح خانوادگی خوانندگان هم شدهایم!
موضوع دیگر، صفحه طنز مجله است.
تعدادی از دوستان تماس گرفتهاند و پرسیدهاند چرا صفحه طنز حذف شده است.
واقعیت این است که ماجرای طنز برای ما تبدیل به داستانی جداگانه شد. یک نفر میپرسید چرا اسم «غضنفر» در جوکها آمده، دیگری به «بیژن» اعتراض داشت و نفر بعدی میگفت اصولاً چنین جوکهایی مناسب مجله تهران نیست.
از آن طرف، گروه دیگری تماس میگرفتند و میگفتند: «صفحه طنز کجا رفت؟ ما اول آن را میخواندیم!»
در نتیجه به نقطهای رسیدیم که هر تصمیمی میگرفتیم، عدهای خوشحال و عدهای ناراحت میشدند.
اینجاست که باید واقعیتی را صادقانه بگویم:
هیچ رسانهای نمیتواند تمام خوانندگان خود را، در تمام صفحات و در تمام هفتهها، صددرصد راضی نگه دارد.
اگر قرار باشد هر بار که یک نفر از مطلبی خوشش نیامد آن را حذف کنیم و هر بار که دیگری مطلبی را خواست فوراً اضافه کنیم، در نهایت دیگر مجلهای باقی نمیماند که شخصیت و هویت خودش را داشته باشد.
به همین دلیل، هیئتمدیره و مدیریت مجله تصمیم گرفتهاند از این پس تهران مسیر تحریری و حرفهای خودش را ادامه دهد.
البته همچنان نظرات شما را میشنویم، پیشنهادهای شما برای ما ارزشمند است و انتقادهای منطقی قطعاً در تصمیمگیریهای ما تأثیر خواهد داشت. تهران بدون خوانندگانش معنایی ندارد.
اما در کنار احترام به نظر خواننده، ما نیز به اندازهای از آزادی بیان، آزادی انتخاب و استقلال تحریریه نیاز داریم.
ممکن است در یک شماره مطلبی باشد که شما عاشقش باشید و خواننده دیگری آن را نپسندد. هفته بعد شاید درست برعکس شود.
این طبیعت یک مجله عمومی است.
تهران قرار نیست فقط سیاسی باشد، فقط سرگرمی باشد، فقط اجتماعی باشد یا فقط برای یک گروه خاص منتشر شود. تلاش ما این است که مجموعهای از خبر، سیاست، فرهنگ، تاریخ، سلامت، حقوق، سرگرمی، طنز و مطالب اجتماعی را در کنار یکدیگر قرار دهیم تا هر عضو خانواده چیزی برای خواندن پیدا کند.
و اگر با وجود همه این تلاشها، دوستی احساس میکند مطالب و نگاه این مجله دیگر با سلیقه او هماهنگ نیست، با احترام کامل از او عذرخواهی میکنیم. خوشبختانه رسانهها و مجلات دیگری نیز وجود دارند و هر خواننده حق دارد رسانهای را انتخاب کند که بیشتر با سلیقه و دیدگاهش هماهنگ باشد.
این سخن از سر ناراحتی نیست؛ برعکس، از سر احترام است.
ما نزدیک به سه دهه است که تهران را برای جامعه ایرانی منتشر میکنیم و اگر قرار باشد هر هفته از ترس ناراحت شدن این و آن، شخصیت مجله را تغییر دهیم، دیگر «تهران» نخواهیم بود.
پس از این به بعد، پیشنهادهای شما را با علاقه میشنویم، انتقادهای شما را میخوانیم و تا جایی که منطقی و امکانپذیر باشد از آنها استفاده میکنیم؛ اما در نهایت اجازه بدهید مسئولیت انتخاب مطالب مجله نیز بر عهده کسانی باشد که هر هفته برای تهیه و انتشار آن تلاش میکنند.
شما حق انتخاب دارید که چه بخوانید.
و ما نیز باید حق انتخاب داشته باشیم که چه منتشر کنیم.
امیدوارم این چند کلمه صمیمانه باعث ناراحتی هیچکدام از شما نشود. هدف ما از روز اول یک چیز بوده و هنوز هم همان است:
تهران مجلهای باشد برای جامعه ایرانی؛ متنوع، مستقل، خواندنی و آزاد.
و قول میدهیم تا زمانی که شما همراه ما هستید، برای بهتر شدن آن تلاش کنیم.
— شهبد نوری
سردبیر و مدیرمسئول
هفتهنامه بینالمللی تهران