خاموشی صدایی که با ترانههایش در قلب میلیونها ایرانی ماندگار شد
جامعه هنری ایران یکی از ماندگارترین چهرههای خود را از دست داد. هما میرافشار، شاعر، نویسنده و ترانهسرای برجسته ایرانی که نامش با صدها ترانه خاطرهانگیز گره خورده بود، در ۸۹ سالگی در شهر لسآنجلس درگذشت.
هما میرافشار که با نام اصلی «هما همایون» در تهران متولد شده بود، از دهه ۱۳۴۰ وارد عرصه ترانهسرایی شد و خیلی زود توانست جایگاهی ویژه در موسیقی ایران به دست آورد. او طی بیش از پنج دهه فعالیت هنری، بیش از ۶۰۰ ترانه برای بزرگترین خوانندگان موسیقی ایران سرود و آثارش بخشی از حافظه جمعی چند نسل از ایرانیان شد.
نام او با صدای هنرمندانی چون حمیرا، هایده، مهستی، ابی، داریوش، معین، عارف، ستار، شاهرخ، شهره، شهرام صولتی و بسیاری دیگر پیوند خورده است. ترانههایی چون «همزبونم باش»، «دل کوچولو»، «افسانه هستی»، «دل من»، «شما»، «صبحت بخیر عزیزم» و «عزیز همقسم» تنها بخشی از میراث هنری این بانوی ترانهسرا هستند.
میرافشار در سال ۱۳۴۸ با ترانه «آسمون» که توسط کوروس سرهنگزاده اجرا شد، به طور رسمی وارد دنیای حرفهای ترانهسرایی شد. سبک نوشتاری او ترکیبی از احساس، سادگی و صمیمیت بود؛ ویژگیای که باعث شد آثارش برای میلیونها شنونده قابل لمس و ماندگار باشد.
پس از انقلاب ۱۳۵۷ نیز فعالیت هنری او ادامه یافت و در خارج از کشور همچنان یکی از پرکارترین و محبوبترین ترانهسرایان موسیقی فارسی باقی ماند. او علاوه بر ترانهسرایی، در حوزه شعر و نویسندگی نیز فعال بود و کتابهایی از جمله «گلپونهها» و «آلالهها» را منتشر کرد.
بسیاری از هنرمندان ایرانی پس از انتشار خبر درگذشت او، از نقش تأثیرگذار این بانوی هنرمند در تاریخ موسیقی ایران سخن گفتند. مرتضی، خواننده سرشناس ایرانی، در پیامی اعلام کرد که هما میرافشار «با آرزوی دیدار دوباره وطن» از دنیا رفت؛ جملهای که برای بسیاری از ایرانیان مهاجر، یادآور حسرت بازگشت به سرزمین مادری است.
درگذشت هما میرافشار تنها پایان زندگی یک شاعر و ترانهسرا نیست؛ بلکه خاموش شدن یکی از صداهای تأثیرگذار فرهنگ معاصر ایران است. با این حال، آثار او همچنان در خانههای ایرانیان، در خاطرات عاشقانه نسلها و در تاریخ موسیقی فارسی زنده خواهد ماند.
روحش شاد و یادش جاودان.